POEM: THE LETTER, TO MY GIFT

I never knew it before

That I would get a couple of gifts from my creator

One is my life

And the other one is precious than that

POEM: THE LETTER, TO MY DISTANT CLOUD.

I sensed you from the distance

And deeply disturbed after your presence

I’m disturbed by you my dear distant cloud

Dying for you to descend for me when you are allowed!

POEM: THE LETTER, TO MY ANGEL.

Holding my sinful tears

Beneath my eyelids

Scolding myself again and again

While scribbling this letter to you.

THE LETTER, TO MY BETRAYER.

I predicted a treachery from you

Still I trusted

Cause I trusted my trust

Thank you very much for terminating it

கடல் தாண்டும் பறவைக்கு.

பாஷை எதுவெனப் புரியவில்லை

ஓசை மட்டும் கேட்கிறது

ஆசையின் ஓசையென அதை அறிந்ததும்,

அன்னார்ந்து பார்த்தால் நீ,.

செல்லும் இடமெது சொல்லாயோ?

என் பேச்சுக்கு செவி மடுத்து நில்லாயோ?

உனக்கென ஒருவன் கத்துவதை

கடைசிவரை நீ அறியாயோ?

எனைக் கடந்துப் போவது உன் உரிமை

என்றாலும் எழுதுவது என் கடமை

ஈரம் இருப்பினும் இக்கடல் மணலில்

நான் இருக்கும்வரை இருக்கும் என் கவிதை

நீ கடலை கடக்க கிளம்பிவிட்டாய்

காத தூரம் போகின்றாய்

சமுத்திரம் பெரிது பறவையே

உன் சாவிற்கும் சாதனைக்கும் சாட்சி இல்லை

என்னிடம் மட்டும் சொல்லிவிட்டு போ

எழுதிவைக்கிறேன் உரைத்துவிட்டு போ

இந்த கடற்கரை மணலைத் தவிற

வேறுகதியற்ற என்னிடம் கத்திவிட்டு போ.

கூச்சல் மட்டும்தான் உன்னுடையது

குழப்பங்கள் எல்லாம் என்னுடையது

உனைப் பார்த்ததும் பற்பல கேள்விகளென்னில்

பதித்துவைக்கிறேன் இக்கடல் மண்ணில்

கூட்டத்திலிருந்து செல்கின்றாயா?

இல்லைக் கூட்டம் தேடிச் செல்கின்றாயா?

துணையைத் தேடிச் செல்கின்றாயா?

இல்லைத் துணையைத் தொலைத்து செல்கின்றாயா?

வாழ்வைத் தேடி செல்கின்றாயா?

இல்லை வாழ்க்கையை இழந்து செல்கின்றாயா?

இலக்கை நோக்கிச் செல்கின்றாயா?

இல்லை இலக்கே இன்றிச் செல்கின்றாயா?

எதையும் எளிதில் அறியேன் நான்

ஏதாவது சொல்லிவிட்டு போ.

எதுவும் சொல்ல விரும்பாவிடினும்

நான் சொல்வதையாவதுக் கேட்டுவிட்டு போ.

உன் கலைப்புக்கு கிளைகள் இருக்காது

பசிக்கு பழங்கள் கிடைக்காது

தீவுகள் தெரிந்தால் நின்றுவிடு

தீவனம் கிடைத்தால் தின்றுவிடு

நீளக்கடலைக் கடக்கும் உனக்கு

நீரும் கிடைக்காது குடிப்பதற்கு

கடக்கையில் கலைப்பில் கண்ணீர் வரும்

அது கடலில்விழுமுன் குடித்துவிடு, காலம்வரும்.

குளிர்தான் போர்வை போர்த்திக்கொள்

மழைதான் குடை அதை ஏற்றுக்கொள்

உடல் உலராது கதிரவன் வரும்வரை

காற்றுதான் உனக்கு கடைசிவரை.

இலக்கை அடைந்து வந்தாலும் சரி

எதுவும் இன்றி வந்தாலும் சரி

எழுகடல் சுற்றிவந்தாலும் சரி

இல்லைஎல்லாம் துலைத்து திரும்பிவந்தாலும் சரி

உனைப்பற்றிக் கிருக்க இக்கிருக்கன் இருப்பான்

என எண்ணி என்றாவது என்னிடம் வந்து சேர்.

எங்கோ எனைவிட்டுப் போகும் பறவை நீ.

எப்பெயருனக்கிட்டு வளர்ப்பேனிவ்வுரவைஇனி?

உருவமில்லாப் பறவையே உனக்கு

என் உள்ளம் என்றுப் பெயரிடவா?

சிறகே இல்லாச் சிறுபறவையே உனக்கு

என் சிந்தனை என்றுப் பெயரிடவா!

POEM: THE LETTER, TO MY DISCRIMINATOR.

I’m happy to be a visually challenged

As I was the one who saw your unmasked countenance

Your appetizing accent was self-flattery.

You’re plastic smile was your selfishness

POEM: THE LETTER, TO MY HOPE

Never lose your hope

Whatever happens in this temporary life?

Fight back for your right

Till the final breath

POEM: THE LETTER, TO MY GOD.

How are you my lovable god?

The source of love

The first scientist of the universe

Are you really fine after creating this world?

I don’t think so.

POEM: THE LETTER, TO MY MEMORIES!!!

Wondering what is happing to me

My mind is wavering and wobbling now

Deeming on some dangerous things,

Dancing in the brain now.

POEM: THE LETTER, TO MY MADNESS!

Nothing is going to last long for you, so laugh!

Nothing is going to deceive you, so laugh!

என் தனிமைக்கோர் கடிதம்.

தன்-இமையைத் தனிமைப் படுத்திவிட்டே,

விழிகள் விடியலை ரசிக்கின்றதோ?

என்னிமைகளுக்கு மிதே நிலைமையென்று,

என் விழிநீர் விழித்தாண்டி வருகிறதோ?

POEM: THE LETTER, TO MY TEARS.

You’re there for our memorable past.

And also for our miserable present to represent!

We seek your help for our future duress.

You invariably stand by us as an omnipresent!

POEM: THE LETTER, TO MY SITUATION

 Clasping the costly coin in my fingers

Happy and scared, glad and terrified!

It will not make noise if it falls in the future

But, falling may part its sides I am horrified.

POEM: THE LETTER, TO MY STRENGTH

Where are you hiding yourself my strength?

I am questing and requesting you to billow in me again.

I know you are aware of the happenings here

But why are you slumbering when my fate is offering me fear?

POEM: THE LETTER, TO MY ANGER

 Silently sleep my sensible anger

I don’t want your stillness to be slain

Whatever happens to me happens for good

And not willing to use you for my personal pain

Cause, you are not for me and never for me.

POEM: THE LETTER, TO MY DESIRE

I feel happy for your death

But I feel sad for my survival

I feel pity for your unending attempts

But, I feel proud of my loss and victory.

POEM: THE LETTER, TO MY PEACE

 Hi my dear lost peace

How are you after leaving me?

Here I am not fine in your absentia!

Hope you are also doing the same.

POEM: THE LETTER, TO MY LIGHT

I still remember our very first meeting

It took place in our hostel dining hall

You came, sat before us and joined for lunching

Rice, buttermilk, Chappathi and daal

POEM: THE LETTER, TO MY POST GRADUATE CLASS MATES

All of us are indeed aware of death

But none of us is ready to give up our breath.

Death comes first and heaven is told later in human’s life

Heaven was offered now parting is announced in college life!

POEM: THE LETTER, TO MY MIND

OH! My dear mind,

My benevolent mind

Show me a path

Where I am struggling to find.